PAJĘCZA SIEĆ

Niniejszy artykuł pierwotnie ukazał się w marcu 2011 roku w drugim numerze magazynu Masz Wybór.

Witam! Dziś na ruszt wrzucamy naprawdę świetny produkt autorstwa dwóch panów:Robina Waterfielda i Wilfrieda Daviesa. Wydana u nas w 1996 roku nakładem eMPi2 Pajęcza sieć to niemal podręcznikowy przykład na to jak zgrabnie połączyć naprawdę oryginalny pomysł z świetnym wykonaniem. Ciekawa, nietypowa mechanika i wciągająca, dobrze przemyślana fabuła to niewątpliwe atuty tej pozycji. Skąd ten wysyp,skądinąd zasłużonych, pochwał?

paj1Na pierwszy plan wysuwa się forma, w jaką ubrali swoją historię autorzy. Gracz wciela się w detektywa, którego Scotland Yard wynajmuje w celu wyjaśnienia tajemniczej eksplozji nieopodal banku. Rzecz jasna wszystko wskazuje na zamach terrorystyczny, jednak całości została zaaranżowana w taki sposób, aby nikt postronny nie ucierpiał. O co tak naprawdę chodziło sprawcom? Tego dowiemy się, a raczej spróbujemy to ustalić, w toku śledztwa,które przyjdzie nam poprowadzić. Zaczynamy rzecz jasna od przesłuchania podejrzanych oraz zebrania wstępnych dowodów i poszlak. Wszystkie uzyskane w ten sposób informacje zaznaczamy na tytułowej„pajęczej sieci”. Jest to specjalna strona ulokowana początku gry, gdzie zaznaczamy ponumerowane oczka w narysowanej sieci odpowiadające ustalonym przez nas faktom. Z racji nie najlepszej jakości papieru osobiście radziłbym raczej notować te numery na osobnej kartce, w ten sposób przedłużymy znacznie żywotności gry rozumianej jako fizyczna całość. Po ustaleniu wstępnych informacji decydujemy o dalszym toku śledztwa oraz miejscach gdzie będziemy chcieli się udać. Nie wszystkie zdobyte przez nas w ten sposób informacje są przydatne tudzież prawdziwe. Należy podążać konkretnym, obranym przez nas tropem, zamiast próbować ogarniać wszystkie dostępne poszlaki. Co pewien czas trafiamy też na stronę, gdzie proszeni jesteśmy o przedstawienie zebranych dowodów. Jeśli mamy ich zbyt mało szefostwo odbierze nam sprawę, podobnie w przypadku gdy zbierzemy dużo nieistotnych informacji. Autorzy wymagają od gracza prawdziwego wczucia się w rolę detektywa z wszystkimi tego konsekwencjami. Na przykład możemy ostatecznie ustalić, kto jest winny całemu bombowemu zamieszaniu, jednak nie ukończyć w pełni lektury, ze względu na zbyt małą ilość mocnych dowodów potwierdzających jego udział w aferze. W ten sposób przestępca nie będzie mógł zostać skazany. Gra jest długa i skomplikowana, wielu graczy podchodziło do niej bezskutecznie kilkanaście, a nawet więcej, razy. Czytelnik naprawdę musi sporo nagimnastykować się umysłowo,żeby uwieńczyć swoje śledztwo sukcesem. Przejście gry daje sporo satysfakcji, przy tym dostarczając niemal równej ilości irytacji. Czy można to poczytać za wadę? I tak, i nie. Dla tych, którzy lubią wyzwania będzie to niewątpliwa zaleta, jednak inni,szukający po prostu chwili relaksu, mogą poczuć się zawiedzeni w zetknięciu z tak wysokim poziomem rozgrywki. Sporo problemów może sprawić też marne wykonanie techniczne klejonej książeczki, która naprawdę potrafi rozpaść się w rękach, co niestety wiem z własnego doświadczenia.

Na uwagę zasługuje również oprawa graficzna,która świetnie komponuje się z całością utworu. Proste, czarno białe szkice ilustrujące niektóre wydarzenia podnoszą poziom estetyczny gry, oraz umilają spędzony nad nią czas. Nie wiem, czy jest to dzieło jednego z autorów czy też osoby trzeciej,trzeba jednak przyznać, że ktoś świetnie wykonał swoją robotę. Pozycja skierowana jest zdecydowanie dla starszych graczy (mimo dosyć infantylnego przydomku głównego bohatera T.M. – Twardy Mózg) szczególnie ze względu na wysoki poziom trudności. Swego rodzaju kontynuacją Pajęczej sieci jest Wodny pająk, wydany u nas w 1998 roku, również dzieło panów Waterfielda i Daviesa. Obie pozycje można ciągle kupić na stronie wydawnictwa. Mimo wszystko warto zadać sobie nieco trudu i ponieść koszty zdobycia jednej z tych gier i samemu doświadczyć trudów pracy detektywa. Ja ze swej strony gorąco polecam ten tytuł, mając przy tym nadzieję, iż nie sprawi zawodu, a przyniesie mnóstwo solidnej rozrywki.

Beniamin Muszyński

Autorzy: Robin Waterfield i Wilfried Davies
Tytuł: Pajęcza Sieć
Seria: Intryga
Wydawnictwo: eMPi2
Rok wydania: 1996
Ocena: 9/10

Możliwość komentowania jest wyłączona.